`builtins` — funkcje wbudowane i wyjątki#

Wszystkie funkcje wbudowane i wyjątki opisano tutaj. Są one również dostępne poprzez moduł builtins.

Funkcje i typy#

abs(x: Any) → Any#: Zwraca wartość bezwzględną liczby. Argumentem może być liczba całkowita, zmiennoprzecinkowa lub dowolny obiekt implementujący __abs__().

all(iterable: Iterable[Any]) → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie elementy iterable są prawdziwe (lub jeśli iterowalny obiekt jest pusty).

any(iterable: Iterable[Any]) → bool#: Zwraca True, jeśli którykolwiek element iterable jest prawdziwy. Zwraca False, jeśli iterowalny obiekt jest pusty.

bin(x: int) → str#: Konwertuje liczbę całkowitą na łańcuch binarny poprzedzony przedrostkiem "0b". Argument musi być liczbą całkowitą Pythona lub implementować __index__().

class bool(x: Any = False)#: Zwraca wartość logiczną, czyli jedną z True lub False. x jest konwertowane z użyciem standardowej procedury sprawdzania prawdziwości.

class bytearray(source: int | str | Iterable[int] | bytes = b'', encoding: str = 'utf-8', errors: str = 'strict')#

Modyfikowalna sekwencja liczb całkowitych z zakresu 0-255. Tworzenie odbywa się według tych samych reguł co dla bytes: z liczby całkowitej (tworzy wyzerowany bufor o tym rozmiarze), z iterowalnego obiektu liczb całkowitych, z łańcucha z parametrem encoding lub z dowolnego obiektu obsługującego protokół bufora. Obsługuje standardowe operacje sekwencji oraz modyfikację w miejscu.

classmethod fromhex(string: str) → bytearray#: Tworzy bytearray z łańcucha par cyfr szesnastkowych. Białe znaki między parami cyfr są pomijane; znak spoza zbioru szesnastkowego wywołuje ValueError.

append(val: int) → None#: Dołącza pojedynczą wartość (liczbę całkowitą z zakresu 0-255) na koniec bytearray, zwiększając go o jeden bajt.

center(width: int, fillbyte: bytes) → bytes#: Zwraca kopię zawartości wyśrodkowaną w sekwencji o długości width, uzupełnioną znakiem fillbyte. W odróżnieniu od CPythona fillbyte jest wymagany. Dane są zwracane bez zmian, gdy width nie jest większe niż bieżąca długość.

count(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Zwraca liczbę nienakładających się wystąpień sub w wycinku [start:end].

endswith(suffix: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → bool#: Zwraca True, jeśli zawartość kończy się na suffix. W odróżnieniu od CPythona suffix nie może być krotką wartości.

extend(iterable: Iterable[int]) → None#: Dołącza wszystkie elementy z iterable na koniec bytearray. Jako rozszerzenie względem CPythona można użyć dowolnego obiektu obsługującego protokół bufora.

find(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Zwraca najniższy indeks, pod którym znaleziono sub w wycinku [start:end], lub -1, jeśli nie znaleziono.

format(*args: Any, **kwargs: Any) → str#: Wykonuje operację formatowania łańcucha, używając zawartości jako łańcucha formatującego, i zwraca sformatowany wynik.

hex(sep: str = '') → str#: Zwraca łańcuch dwóch cyfr szesnastkowych dla każdego bajtu. Jeśli podano opcjonalny sep (łańcuch o długości 1), jest on wstawiany między kolejne wartości bajtów.

index(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Podobnie jak find(), ale wywołuje ValueError, gdy sub nie zostanie znalezione.

isalpha() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty są alfabetycznymi znakami ASCII i jest co najmniej jeden bajt, w przeciwnym razie False.

isdigit() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty są dziesiętnymi cyframi ASCII i jest co najmniej jeden bajt, w przeciwnym razie False.

islower() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty mające wielkość liter są małymi literami i jest co najmniej jeden taki bajt, w przeciwnym razie False.

isspace() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty są białymi znakami ASCII i jest co najmniej jeden bajt, w przeciwnym razie False.

isupper() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty mające wielkość liter są wielkimi literami i jest co najmniej jeden taki bajt, w przeciwnym razie False.

join(iterable: Iterable[bytes]) → bytes#: Zwraca obiekt bytes będący konkatenacją elementów z iterable, używając zawartości bytearray jako separatora.

lower() → bytes#: Zwraca kopię zawartości ze wszystkimi wielkimi literami ASCII zamienionymi na małe.

lstrip(chars: bytes | None = None) → bytes#: Zwraca kopię z usuniętymi początkowymi bajtami. chars określa zbiór bajtów do usunięcia; jeśli pominięto lub podano None, usuwane są białe znaki ASCII.

partition(sep: bytes) → tuple#: Dzieli przy pierwszym wystąpieniu sep, zwracając (head, sep, tail). Jeśli sep nie zostanie znalezione, zwraca zawartość, po której następują dwa puste obiekty.

replace(old: bytes, new: bytes, count: int = -1) → bytes#: Zwraca kopię ze wszystkimi wystąpieniami old zastąpionymi przez new. Jeśli podano count, zastępowane są tylko pierwsze count wystąpień.

rfind(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Zwraca najwyższy indeks, pod którym znaleziono sub w wycinku [start:end], lub -1, jeśli nie znaleziono.

rindex(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Podobnie jak rfind(), ale wywołuje ValueError, gdy sub nie zostanie znalezione.

rpartition(sep: bytes) → tuple#: Dzieli przy ostatnim wystąpieniu sep, zwracając (head, sep, tail). Jeśli sep nie zostanie znalezione, zwraca dwa puste obiekty, po których następuje zawartość.

rsplit(sep: bytes | None = None, maxsplit: int = -1) → list#: Dzieli przy wystąpieniach sep na listę fragmentów, wykonując co najwyżej maxsplit podziałów licząc od prawej. Jeśli sep jest None lub pominięto, dzieli na ciągach białych znaków ASCII.

rstrip(chars: bytes | None = None) → bytes#: Zwraca kopię z usuniętymi końcowymi bajtami. chars określa zbiór bajtów do usunięcia; jeśli pominięto lub podano None, usuwane są białe znaki ASCII.

split(sep: bytes | None = None, maxsplit: int = -1) → list#: Dzieli przy wystąpieniach sep na listę fragmentów. Jeśli sep jest None lub pominięto, dzieli na ciągach białych znaków ASCII, a początkowe/końcowe białe znaki są ignorowane.

splitlines(keepends: bool = False) → list#: Zwraca listę wierszy, łamiąc przy \n, \r i \r\n. Znaki podziału wiersza są pomijane, chyba że keepends ma wartość true.

startswith(prefix: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → bool#: Zwraca True, jeśli zawartość zaczyna się od prefix. W odróżnieniu od CPythona prefix nie może być krotką, a end jest akceptowane, ale ignorowane.

strip(chars: bytes | None = None) → bytes#: Zwraca kopię z usuniętymi początkowymi i końcowymi bajtami. chars określa zbiór bajtów do usunięcia; jeśli pominięto lub podano None, usuwane są białe znaki ASCII.

upper() → bytes#: Zwraca kopię zawartości ze wszystkimi małymi literami ASCII zamienionymi na wielkie.

class bytes(source: int | str | Iterable[int] = b'', encoding: str = 'utf-8', errors: str = 'strict')#

Niemodyfikowalna sekwencja liczb całkowitych z zakresu 0-255. Tworzona z liczby całkowitej (wyzerowany bufor), z iterowalnego obiektu liczb całkowitych, z łańcucha z parametrem encoding lub z dowolnego obiektu obsługującego protokół bufora. Literały bytes używają składni b'...'.

classmethod fromhex(string: str) → bytes#: Tworzy obiekt bytes z łańcucha par cyfr szesnastkowych. Białe znaki między parami cyfr są pomijane; znak spoza zbioru szesnastkowego wywołuje ValueError.

center(width: int, fillbyte: bytes) → bytes#: Zwraca kopię wyśrodkowaną w sekwencji o długości width, uzupełnioną znakiem fillbyte (bytes o długości 1 określający bajt wypełnienia). W odróżnieniu od CPythona fillbyte jest wymagany. Pierwotny obiekt jest zwracany bez zmian, gdy width nie jest większe niż jego długość.

count(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Zwraca liczbę nienakładających się wystąpień sub w wycinku [start:end].

decode(encoding: str = 'utf-8') → str#: Zwraca str zdekodowany z bajtów. W MicroPython argument encoding jest akceptowany, ale w praktyce ignorowany (bajty są reinterpretowane jako UTF-8).

endswith(suffix: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → bool#: Zwraca True, jeśli bajty kończą się na suffix. W odróżnieniu od CPythona suffix nie może być krotką wartości do sprawdzenia.

find(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Zwraca najniższy indeks, pod którym znaleziono podsekwencję sub w wycinku [start:end], lub -1, jeśli nie znaleziono.

format(*args: Any, **kwargs: Any) → str#: Wykonuje operację formatowania łańcucha, używając bajtów jako łańcucha formatującego, i zwraca sformatowany wynik.

hex(sep: str = '') → str#: Zwraca łańcuch dwóch cyfr szesnastkowych dla każdego bajtu. Jeśli podano opcjonalny sep (łańcuch o długości 1), jest on wstawiany między kolejne wartości bajtów.

index(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Podobnie jak find(), ale wywołuje ValueError, gdy sub nie zostanie znalezione.

isalpha() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty są alfabetycznymi znakami ASCII i jest co najmniej jeden bajt, w przeciwnym razie False.

isdigit() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty są dziesiętnymi cyframi ASCII i jest co najmniej jeden bajt, w przeciwnym razie False.

islower() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty mające wielkość liter są małymi literami i jest co najmniej jeden taki bajt, w przeciwnym razie False.

isspace() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty są białymi znakami ASCII i jest co najmniej jeden bajt, w przeciwnym razie False.

isupper() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie bajty mające wielkość liter są wielkimi literami i jest co najmniej jeden taki bajt, w przeciwnym razie False.

join(iterable: Iterable[bytes]) → bytes#: Zwraca obiekt bytes będący konkatenacją elementów z iterable, używając samego obiektu bytes jako separatora.

lower() → bytes#: Zwraca kopię ze wszystkimi wielkimi literami ASCII zamienionymi na małe.

lstrip(chars: bytes | None = None) → bytes#: Zwraca kopię z usuniętymi początkowymi bajtami. chars określa zbiór bajtów do usunięcia; jeśli pominięto lub podano None, usuwane są białe znaki ASCII.

partition(sep: bytes) → tuple#: Dzieli przy pierwszym wystąpieniu sep, zwracając (head, sep, tail). Jeśli sep nie zostanie znalezione, zwraca bajty, po których następują dwa puste obiekty bytes.

replace(old: bytes, new: bytes, count: int = -1) → bytes#: Zwraca kopię ze wszystkimi wystąpieniami old zastąpionymi przez new. Jeśli podano count, zastępowane są tylko pierwsze count wystąpień.

rfind(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Zwraca najwyższy indeks, pod którym znaleziono sub w wycinku [start:end], lub -1, jeśli nie znaleziono.

rindex(sub: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Podobnie jak rfind(), ale wywołuje ValueError, gdy sub nie zostanie znalezione.

rpartition(sep: bytes) → tuple#: Dzieli przy ostatnim wystąpieniu sep, zwracając (head, sep, tail). Jeśli sep nie zostanie znalezione, zwraca dwa puste obiekty bytes, po których następują bajty.

rsplit(sep: bytes | None = None, maxsplit: int = -1) → list#: Dzieli przy wystąpieniach sep na listę fragmentów, wykonując co najwyżej maxsplit podziałów licząc od prawej. Jeśli sep jest None lub pominięto, dzieli na ciągach białych znaków ASCII.

rstrip(chars: bytes | None = None) → bytes#: Zwraca kopię z usuniętymi końcowymi bajtami. chars określa zbiór bajtów do usunięcia; jeśli pominięto lub podano None, usuwane są białe znaki ASCII.

split(sep: bytes | None = None, maxsplit: int = -1) → list#: Dzieli przy wystąpieniach sep na listę fragmentów. Jeśli sep jest None lub pominięto, dzieli na ciągach białych znaków ASCII, a początkowe/końcowe białe znaki są ignorowane.

splitlines(keepends: bool = False) → list#: Zwraca listę wierszy, łamiąc przy \n, \r i \r\n. Znaki podziału wiersza są pomijane, chyba że keepends ma wartość true.

startswith(prefix: bytes, start: int = 0, end: int = -1) → bool#: Zwraca True, jeśli bajty zaczynają się od prefix. W odróżnieniu od CPythona prefix nie może być krotką, a end jest akceptowane, ale ignorowane.

strip(chars: bytes | None = None) → bytes#: Zwraca kopię z usuniętymi początkowymi i końcowymi bajtami. chars określa zbiór bajtów do usunięcia; jeśli pominięto lub podano None, usuwane są białe znaki ASCII.

upper() → bytes#: Zwraca kopię ze wszystkimi małymi literami ASCII zamienionymi na wielkie.

callable(obj: Any) → bool#: Zwraca True, jeśli obj wydaje się wywoływalny, w przeciwnym razie False.

chr(i: int) → str#: Zwraca łańcuch jednoznakowy, którego punktem kodowym Unicode jest liczba całkowita i.

classmethod(func: Callable[..., Any]) → classmethod#: Przekształca metodę w metodę klasy. Zwykle używane jako dekorator.

compile(source: str | bytes, filename: str, mode: str) → Any#: Kompiluje source do obiektu kodu, który może być wykonany przez exec() lub eval(). mode jest jednym z "exec", "eval" lub "single".

class complex(real: float | str = 0, imag: float = 0)#: Tworzy liczbę zespoloną z części rzeczywistej i urojonej lub z łańcucha.

delattr(obj, name: str) → None#: Argument name powinien być łańcuchem, a funkcja ta usuwa nazwany atrybut z obiektu podanego jako obj.

class dict(*args, **kwargs)#

Tworzy nowy słownik. Odpowiednik dict z CPythona.

classmethod fromkeys(iterable: Iterable[Any], value: Any = None) → dict#: Tworzy nowy słownik z kluczami pobranymi z iterable, z których każdy jest odwzorowany na value (domyślnie None). Wywoływane na typie, np. dict.fromkeys(...).

clear() → None#: Usuwa wszystkie elementy ze słownika, pozostawiając go pustym. Wywołuje TypeError, jeśli słownik jest stały (tylko do odczytu).

copy() → dict#: Zwraca płytką kopię słownika. Zwrócony obiekt ma ten sam typ co oryginał (dict lub OrderedDict), ale nie jest stały.

get(key: Any, default: Any = None) → Any#: Zwraca wartość dla key, jeśli jest w słowniku, w przeciwnym razie zwraca default (które samo domyślnie wynosi None, więc nigdy nie wywołuje KeyError). Słownik nie jest modyfikowany.

items() → Any#: Zwraca dynamiczny obiekt widoku par (key, value), który odzwierciedla późniejsze zmiany w słowniku i obsługuje iterację, len(), operator in oraz operatory porównywania zbiorów.

keys() → Any#: Zwraca dynamiczny obiekt widoku kluczy, który odzwierciedla późniejsze zmiany w słowniku i obsługuje iterację, len(), operator in oraz operatory porównywania zbiorów.

pop(key: Any, default: Any = None) → Any#: Usuwa key ze słownika i zwraca jego wartość. Jeśli key nie istnieje, zwraca default, jeśli go podano; w przeciwnym razie wywołuje KeyError. Wywołuje TypeError, jeśli słownik jest stały.

popitem() → tuple#: Usuwa i zwraca dowolną parę (key, value) jako 2-elementową krotkę. Dla zwykłego dict wybrana para jest nieokreślona; dla OrderedDict usuwana jest ostatnio wstawiona para (LIFO). Wywołuje KeyError, jeśli słownik jest pusty, lub TypeError, jeśli jest stały.

setdefault(key: Any, default: Any = None) → Any#: Jeśli key jest w słowniku, zwraca jego wartość. W przeciwnym razie wstawia key z wartością default (domyślnie None) i zwraca tę wartość. Wywołuje TypeError, jeśli słownik jest stały.

update(*args: Any, **kwargs: Any) → None#: Aktualizuje słownik w miejscu. Akceptowany jest co najwyżej jeden argument pozycyjny: albo inny słownik, albo iterowalny obiekt dwuelementowych par (key, value) (każdy musi dawać dokładnie dwa elementy, w przeciwnym razie wywoływany jest ValueError). Następnie argumenty nazwane są dodawane jako wpisy z kluczami będącymi łańcuchami. Istniejące klucze są nadpisywane. Wywołuje TypeError, jeśli słownik jest stały.

values() → Any#: Zwraca dynamiczny obiekt widoku wartości, który odzwierciedla późniejsze zmiany w słowniku i obsługuje iterację oraz len().

__getitem__(key: Any) → Any#: Zwraca self[key]. Implementuje operator indeksowania d[key]; wywołuje KeyError, jeśli key nie istnieje.

__setitem__(key: Any, value: Any) → None#: Ustawia self[key] na value. Implementuje d[key] = value.

__delitem__(key: Any) → None#: Usuwa self[key]. Implementuje del d[key]; wywołuje KeyError, jeśli key nie istnieje.

dir(obj: Any = None) → list#: Bez argumentów zwraca listę nazw w bieżącym zakresie lokalnym. Z argumentem zwraca listę poprawnych atrybutów tego obiektu.

divmod(a: Any, b: Any) → tuple#: Zwraca parę (a // b, a % b) jako krotkę, dla dwóch (niezespolonych) liczb.

enumerate(iterable: Iterable[Any], start: int = 0) → Iterator[tuple]#: Zwraca obiekt enumerate dający pary (index, value) z iterable, gdzie indeks zaczyna się od start.

eval(expression: str | bytes, globals: dict | None = None, locals: dict | None = None) → Any#: Oblicza wyrażenie Pythona podane jako łańcuch (lub skompilowany obiekt kodu) i zwraca wynik.

exec(object: str | bytes, globals: dict | None = None, locals: dict | None = None) → None#: Dynamicznie wykonuje kod Pythona podany jako łańcuch lub skompilowany obiekt kodu.

filter(function: Callable[[Any], Any] | None, iterable: Iterable[Any]) → Iterator[Any]#: Tworzy iterator z tych elementów iterable, dla których function zwraca true. Jeśli function jest None, przyjmowana jest funkcja tożsamościowa.

class float(x: str | bytes | int | float = 0.0)#: Zwraca liczbę zmiennoprzecinkową utworzoną z liczby lub łańcucha x.

class frozenset(iterable: Iterable[Any] = ())#

Zwraca nowy obiekt frozenset, opcjonalnie z elementami pobranymi z iterable. frozenset to niemodyfikowalny, haszowalny wariant set.

copy() → frozenset#: Zwraca płytką kopię frozenset.

difference(*others: Iterable[Any]) → frozenset#: Zwraca nowy frozenset z elementami z frozenset, których nie ma w żadnym z others. Każdy argument może być dowolnym iterowalnym obiektem.

intersection(other: Iterable[Any]) → frozenset#: Zwraca nowy frozenset z elementami wspólnymi dla frozenset i other. W MicroPython akceptowany jest tylko pojedynczy argument other (CPython akceptuje wiele).

isdisjoint(other: Iterable[Any]) → bool#: Zwraca True, jeśli frozenset nie ma żadnych elementów wspólnych z other.

issubset(other: Iterable[Any]) → bool#: Zwraca True, jeśli każdy element frozenset znajduje się w other.

issuperset(other: Iterable[Any]) → bool#: Zwraca True, jeśli każdy element other znajduje się we frozenset.

symmetric_difference(other: Iterable[Any]) → frozenset#: Zwraca nowy frozenset z elementami znajdującymi się we frozenset lub other, ale nie w obu jednocześnie. W MicroPython akceptowany jest tylko pojedynczy argument other.

union(other: Iterable[Any]) → frozenset#: Zwraca nowy frozenset z elementami z frozenset i other. W MicroPython akceptowany jest tylko pojedynczy argument other (CPython akceptuje wiele).

getattr(obj: Any, name: str, default: Any = None) → Any#: Zwraca wartość nazwanego atrybutu obiektu obj. Jeśli atrybut nie istnieje, zwracane jest default, jeśli je podano, w przeciwnym razie wywoływany jest AttributeError.

globals() → dict#: Zwraca słownik reprezentujący globalną tablicę symboli bieżącego modułu.

hasattr(obj: Any, name: str) → bool#: Zwraca True, jeśli obj ma atrybut o podanej nazwie name, w przeciwnym razie False.

hash(obj: Any) → int#: Zwraca wartość skrótu (hash) obiektu obj (jeśli ją ma). Wartości skrótu to liczby całkowite używane do szybkiego porównywania kluczy słownika podczas wyszukiwania w słowniku.

hex(x: int) → str#: Konwertuje liczbę całkowitą na łańcuch szesnastkowy zapisany małymi literami i poprzedzony przedrostkiem "0x".

id(obj: Any) → int#: Zwraca tożsamość obiektu. Jest to liczba całkowita gwarantowana jako unikalna i stała dla tego obiektu przez cały czas jego istnienia.

input(prompt: str = '') → str#: Czyta wiersz ze standardowego wejścia i zwraca go jako łańcuch (bez końcowego znaku nowej linii). Jeśli podano prompt, jest on najpierw zapisywany na standardowe wyjście bez końcowego znaku nowej linii.

class int(x: str | bytes | int | float = 0, base: int = 10)#

classmethod from_bytes(bytes: bytes, byteorder: str) → int#: W MicroPython parametr byteorder musi być pozycyjny (jest to zgodne z CPythonem).

to_bytes(size: int, byteorder: str) → bytes#: W MicroPython parametr byteorder musi być pozycyjny (jest to zgodne z CPythonem).

Informacja
Opcjonalny argument nazwany signed z CPythona nie jest obsługiwany. MicroPython aktualnie konwertuje liczby ujemne jako ze znakiem, a dodatnie jako bez znaku. (Szczegóły.)

isinstance(obj: Any, classinfo: type | tuple) → bool#: Zwraca True, jeśli obj jest instancją classinfo lub którejkolwiek z jego podklas. classinfo może być klasą lub krotką klas.

issubclass(cls: type, classinfo: type | tuple) → bool#: Zwraca True, jeśli cls jest podklasą (bezpośrednią, pośrednią lub wirtualną) classinfo.

iter(obj: Any, sentinel: Any = None) → Iterator[Any]#: Zwraca obiekt iteratora. Z jednym argumentem obj musi obsługiwać protokół iteracji. Z dwoma argumentami obj musi być wywoływalny, a iteracja kończy się, gdy zwróci sentinel.

len(obj: Any) → int#: Zwraca liczbę elementów w kontenerze.

class list(iterable: Iterable[Any] = ())#

Tworzy nową listę, opcjonalnie wypełnioną elementami z iterable.

append(object: Any) → None#: Dołącza object na koniec listy.

clear() → None#: Usuwa wszystkie elementy z listy, pozostawiając ją pustą.

copy() → list#: Zwraca płytką kopię listy.

count(value: Any) → int#: Zwraca liczbę elementów listy równych value.

extend(iterable: Iterable[Any]) → None#: Dołącza wszystkie elementy z iterable na koniec listy. Jeśli iterable jest samo listą, jego elementy są kopiowane bezpośrednio; w przeciwnym razie jest iterowane.

index(value: Any, start: int = 0, stop: int = -1) → int#: Zwraca indeks pierwszego elementu równego value, przeszukując wycinek [start:stop]. Wywołuje ValueError, jeśli value nie występuje.

insert(index: int, object: Any) → None#: Wstawia object przed pozycją index. Ujemny index jest interpretowany względem końca listy, a indeks jest ograniczany do poprawnego zakresu (więc wartości poza którymkolwiek końcem wstawiają na początku lub na końcu).

pop(index: int = -1) → Any#: Usuwa i zwraca element pod indeksem index (domyślnie ostatni element). Wywołuje IndexError, jeśli lista jest pusta lub index jest poza zakresem.

remove(value: Any) → None#: Usuwa pierwszy element równy value. Wywołuje ValueError, jeśli value nie występuje.

reverse() → None#: Odwraca elementy listy w miejscu.

sort(*, key: Callable[[Any], Any] | None = None, reverse: bool = False) → None#: Sortuje elementy listy w miejscu. key i reverse są argumentami wyłącznie nazwanymi. key, jeśli podano, jest funkcją stosowaną do każdego elementu w celu uzyskania wartości porównawczej; reverse sortuje w porządku malejącym.

Informacja
W odróżnieniu od CPythona sortowanie listy w MicroPython nie jest stabilne.

locals() → dict#: Zwraca słownik reprezentujący bieżącą lokalną tablicę symboli.

map(function: Callable[..., Any], *iterables: Iterable[Any]) → Iterator[Any]#: Zwraca iterator, który stosuje function do każdego elementu iterables, dając wyniki.

max(*args: Any, key: Callable[[Any], Any] | None = None, default: Any = None) → Any#: Z pojedynczym argumentem iterowalnym zwraca jego największy element. Z dwoma lub więcej argumentami zwraca największy argument.

class memoryview(obj: Any)#: Tworzy memoryview, który odwołuje się do obj, musi on obsługiwać protokół bufora (np. bytes, bytearray, array.array). Umożliwia dostęp bez kopiowania i wycinanie z bazowej pamięci; wycinanie memoryview zwraca kolejny memoryview, a nie kopię.

min(*args: Any, key: Callable[[Any], Any] | None = None, default: Any = None) → Any#: Z pojedynczym argumentem iterowalnym zwraca jego najmniejszy element. Z dwoma lub więcej argumentami zwraca najmniejszy argument.

next(iterator: Iterator[Any], default: Any = None) → Any#: Pobiera następny element z iterator. Jeśli podano default, a iterator jest wyczerpany, zwracane jest default zamiast wywołania StopIteration.

class object#: Zwraca nowy obiekt bez cech. object to klasa bazowa wszystkich klas.

oct(x: int) → str#: Konwertuje liczbę całkowitą na łańcuch ósemkowy poprzedzony przedrostkiem "0o".

open(file: str, mode: str = 'r', **kwargs) → Any#: Otwiera file i zwraca odpowiadający mu obiekt pliku. mode domyślnie wynosi "r" dla odczytu tekstowego.

ord(c: str) → int#: Zwraca punkt kodowy Unicode jednoznakowego łańcucha c jako liczbę całkowitą.

pow(base: Any, exp: Any, mod: Any | None = None) → Any#: Zwraca base podniesione do potęgi exp. Jeśli podano mod, zwraca base ** exp % mod (obliczane efektywniej niż w formie jawnej).

print(*objects: Any, sep: str = ' ', end: str = '\n', file: Any = None) → None#: Wypisuje objects do strumienia tekstowego file, oddzielone przez sep i zakończone przez end.

property(fget: Callable[[Any], Any] | None = None, fset: Callable[[Any, Any], None] | None = None, fdel: Callable[[Any], None] | None = None, doc: str | None = None) → property#: Zwraca atrybut property. Zwykle używane jako dekorator do definiowania zarządzanych atrybutów w klasie.

range(*args: int) → range#: Zwraca niemodyfikowalną sekwencję liczb całkowitych. Wywoływane jako range(stop), range(start, stop) lub range(start, stop, step).

repr(obj: Any) → str#: Zwraca łańcuch zawierający czytelną reprezentację obj.

reversed(seq: Any) → Iterator[Any]#: Zwraca odwrotny iterator po wartościach podanej sekwencji.

round(number: Any, ndigits: int | None = None) → Any#: Zwraca number zaokrąglone do ndigits miejsc dziesiętnych. Jeśli ndigits pominięto, zwraca najbliższą liczbę całkowitą.

class set(iterable: Iterable[Any] = ())#

Zwraca nowy obiekt set, opcjonalnie z elementami pobranymi z iterable.

add(elem: Any) → None#: Dodaje element elem do zbioru.

clear() → None#: Usuwa wszystkie elementy ze zbioru.

copy() → set#: Zwraca płytką kopię zbioru.

difference(*others: Iterable[Any]) → set#: Zwraca nowy zbiór z elementami ze zbioru, których nie ma w żadnym z others. Każdy argument może być dowolnym iterowalnym obiektem.

difference_update(*others: Iterable[Any]) → None#: Usuwa ze zbioru wszystkie elementy znajdujące się w którymkolwiek z others (w miejscu).

discard(elem: Any) → None#: Usuwa element elem ze zbioru, jeśli jest obecny. W odróżnieniu od remove() nie wywołuje błędu, jeśli elem nie występuje.

intersection(other: Iterable[Any]) → set#: Zwraca nowy zbiór z elementami wspólnymi dla zbioru i other. W MicroPython akceptowany jest tylko pojedynczy argument other (CPython akceptuje wiele).

intersection_update(other: Iterable[Any]) → None#: Aktualizuje zbiór, zachowując tylko elementy znajdujące się również w other (w miejscu). W MicroPython akceptowany jest tylko pojedynczy argument other.

isdisjoint(other: Iterable[Any]) → bool#: Zwraca True, jeśli zbiór nie ma żadnych elementów wspólnych z other.

issubset(other: Iterable[Any]) → bool#: Zwraca True, jeśli każdy element zbioru znajduje się w other.

issuperset(other: Iterable[Any]) → bool#: Zwraca True, jeśli każdy element other znajduje się w zbiorze.

pop() → Any#: Usuwa i zwraca dowolny element ze zbioru. Wywołuje KeyError, jeśli zbiór jest pusty.

remove(elem: Any) → None#: Usuwa element elem ze zbioru. Wywołuje KeyError, jeśli elem nie znajduje się w zbiorze.

symmetric_difference(other: Iterable[Any]) → set#: Zwraca nowy zbiór z elementami znajdującymi się w zbiorze lub other, ale nie w obu jednocześnie. W MicroPython akceptowany jest tylko pojedynczy argument other.

symmetric_difference_update(other: Iterable[Any]) → None#: Aktualizuje zbiór, zachowując tylko elementy znajdujące się w zbiorze lub other, ale nie w obu jednocześnie (w miejscu). W MicroPython akceptowany jest tylko pojedynczy argument other.

union(other: Iterable[Any]) → set#: Zwraca nowy zbiór z elementami ze zbioru i other. W MicroPython akceptowany jest tylko pojedynczy argument other (CPython akceptuje wiele).

update(*others: Iterable[Any]) → None#: Aktualizuje zbiór, dodając elementy ze wszystkich others (w miejscu).

setattr(obj: Any, name: str, value: Any) → None#: Ustawia nazwany atrybut obiektu obj na value. Odpowiednik getattr().

class slice#: Wbudowany typ slice to typ, który mają obiekty wycinka (slice).

sorted(iterable: Iterable[Any], key: Callable[[Any], Any] | None = None, reverse: bool = False) → list#: Zwraca nową posortowaną listę z elementów iterable.

staticmethod(func: Callable[..., Any]) → staticmethod#: Przekształca metodę w metodę statyczną. Zwykle używane jako dekorator.

class str(object: Any = '', encoding: str = 'utf-8', errors: str = 'strict')#

Zwraca łańcuchową wersję object. Jeśli object jest obiektem bajtopodobnym, argumenty encoding i errors sterują dekodowaniem.

center(width: int) → str#: Zwraca kopię łańcucha wyśrodkowaną w polu o długości width, uzupełnioną spacjami. W MicroPython jako znak wypełnienia używana jest tylko spacja (nie ma argumentu znaku wypełnienia), a pierwotny łańcuch jest zwracany bez zmian, gdy width nie jest większe niż jego długość.

count(sub: str, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Zwraca liczbę nienakładających się wystąpień sub w wycinku [start:end]. Pusty sub liczy każdą przerwę między znakami.

encode(encoding: str = 'utf-8', errors: str = 'strict') → bytes#: Zwraca obiekt bytes kodujący łańcuch. MicroPython w praktyce ignoruje argumenty i używa UTF-8; errors jest akceptowane, ale nie ma wpływu na działanie. Odpowiednik bytes(s, "utf-8").

endswith(suffix: str | tuple, start: int = 0, end: int = -1) → bool#: Zwraca True, jeśli łańcuch kończy się podanym suffix, który może być pojedynczym łańcuchem lub krotką łańcuchów do sprawdzenia. Opcjonalne start i end ograniczają porównanie do wycinka [start:end].

find(sub: str, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Zwraca najniższy indeks w łańcuchu, pod którym znaleziono podłańcuch sub w wycinku [start:end], lub -1, jeśli nie znaleziono.

format(*args: Any, **kwargs: Any) → str#: Wykonuje operację formatowania łańcucha, zastępując pola zastępcze ograniczone nawiasami klamrowymi {} wartościami z args i kwargs. Obsługuje standardowy mini-język specyfikacji formatu.

index(sub: str, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Podobnie jak find(), ale wywołuje ValueError, gdy podłańcuch sub nie zostanie znaleziony w wycinku [start:end].

isalpha() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie znaki w łańcuchu są alfabetyczne, a łańcuch jest niepusty, w przeciwnym razie False.

isdigit() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie znaki w łańcuchu są cyframi, a łańcuch jest niepusty, w przeciwnym razie False.

islower() → bool#: Zwraca True, jeśli łańcuch zawiera co najmniej jeden znak alfabetyczny i wszystkie takie znaki są małymi literami, w przeciwnym razie False.

isspace() → bool#: Zwraca True, jeśli wszystkie znaki w łańcuchu są białymi znakami, a łańcuch jest niepusty, w przeciwnym razie False.

isupper() → bool#: Zwraca True, jeśli łańcuch zawiera co najmniej jeden znak alfabetyczny i wszystkie takie znaki są wielkimi literami, w przeciwnym razie False.

join(iterable: Iterable[str]) → str#: Łączy łańcuchy z iterable, wstawiając ten łańcuch jako separator między elementami. Elementy muszą być łańcuchami, w przeciwnym razie wywoływany jest TypeError.

lower() → str#: Zwraca kopię łańcucha ze wszystkimi znakami zamienionymi na małe litery.

lstrip(chars: str | None = None) → str#: Zwraca kopię łańcucha z usuniętymi początkowymi znakami. Jeśli chars pominięto lub podano None, usuwane są białe znaki; w przeciwnym razie chars jest traktowane jako zbiór znaków do usunięcia.

partition(sep: str) → tuple#: Dzieli łańcuch przy pierwszym wystąpieniu sep i zwraca 3-elementową krotkę (head, sep, tail). Jeśli sep nie zostanie znalezione, zwraca (self, "", ""). Pusty sep wywołuje ValueError.

replace(old: str, new: str, count: int = -1) → str#: Zwraca kopię łańcucha ze wszystkimi wystąpieniami podłańcucha old zastąpionymi przez new. Jeśli podano nieujemne count, zastępowane są tylko pierwsze count wystąpień.

rfind(sub: str, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Zwraca najwyższy indeks w łańcuchu, pod którym znaleziono podłańcuch sub w wycinku [start:end], lub -1, jeśli nie znaleziono.

rindex(sub: str, start: int = 0, end: int = -1) → int#: Podobnie jak rfind(), ale wywołuje ValueError, gdy podłańcuch sub nie zostanie znaleziony w wycinku [start:end].

rpartition(sep: str) → tuple#: Dzieli łańcuch przy ostatnim wystąpieniu sep i zwraca 3-elementową krotkę (head, sep, tail). Jeśli sep nie zostanie znalezione, zwraca ("", "", self). Pusty sep wywołuje ValueError.

rsplit(sep: str | None = None, maxsplit: int = -1) → list#: Dzieli łańcuch od prawej na listę podłańcuchów, używając sep jako separatora i wykonując co najwyżej maxsplit podziałów. Bez maxsplit (lub z ujemnym) zachowuje się identycznie jak split(); w MicroPython rsplit(None, n) z nieujemnym n wywołuje NotImplementedError.

rstrip(chars: str | None = None) → str#: Zwraca kopię łańcucha z usuniętymi końcowymi znakami. Jeśli chars pominięto lub podano None, usuwane są białe znaki; w przeciwnym razie chars jest traktowane jako zbiór znaków do usunięcia.

split(sep: str | None = None, maxsplit: int = -1) → list#: Dzieli łańcuch na listę podłańcuchów, używając sep jako separatora i wykonując co najwyżej maxsplit podziałów. Jeśli sep pominięto lub podano None, dzieli na ciągach białych znaków z pominięciem początkowych białych znaków; w przeciwnym razie pusty sep wywołuje ValueError.

splitlines(keepends: bool = False) → list#: Zwraca listę wierszy w łańcuchu, łamiąc przy \n, \r i \r\n. Znaki podziału wiersza nie są dołączane, chyba że keepends ma wartość true.

startswith(prefix: str | tuple, start: int = 0, end: int = -1) → bool#: Zwraca True, jeśli łańcuch zaczyna się od podanego prefix, który może być pojedynczym łańcuchem lub krotką łańcuchów do sprawdzenia. Opcjonalne start i end ograniczają porównanie do wycinka [start:end].

strip(chars: str | None = None) → str#: Zwraca kopię łańcucha z usuniętymi początkowymi i końcowymi znakami. Jeśli chars pominięto lub podano None, usuwane są białe znaki; w przeciwnym razie chars jest traktowane jako zbiór znaków do usunięcia.

upper() → str#: Zwraca kopię łańcucha ze wszystkimi znakami zamienionymi na wielkie litery.

sum(iterable: Iterable[Any], start: Any = 0) → Any#: Sumuje start i elementy iterable od lewej do prawej i zwraca sumę.

super(type: type | None = None, obj_or_type: Any | None = None) → Any#: Zwraca obiekt pośredniczący, który deleguje wywołania metod do klasy nadrzędnej lub siostrzanej względem type. Przydatne do uzyskiwania dostępu do dziedziczonych metod, które zostały przesłonięte w klasie.

class tuple(iterable: Iterable[Any] = ())#

Tworzy nową krotkę, opcjonalnie wypełnioną elementami z iterable. Krotki są sekwencjami niemodyfikowalnymi.

count(value: Any) → int#: Zwraca liczbę elementów krotki równych value.

index(value: Any, start: int = 0, stop: int = -1) → int#: Zwraca indeks pierwszego elementu równego value, przeszukując wycinek [start:stop]. Wywołuje ValueError, jeśli value nie występuje.

type(obj: Any) → type#: Z jednym argumentem zwraca typ obj. Zwracana wartość jest obiektem typu.

zip(*iterables: Iterable[Any]) → Iterator[tuple]#: Zwraca iterator krotek, w którym i-ta krotka zawiera i-ty element z każdego z iterowalnych argumentów. Iteracja kończy się, gdy wyczerpie się najkrótszy iterowalny obiekt wejściowy.

Wyjątki#

exception AssertionError#: Wywoływany, gdy instrukcja assert zawiedzie.

exception AttributeError#: Wywoływany, gdy odwołanie do atrybutu lub przypisanie atrybutu zawiedzie.

exception Exception#: Wspólna klasa bazowa dla wszystkich wyjątków nieskutkujących zakończeniem systemu.

exception ImportError#: Wywoływany, gdy instrukcja import nie zdoła znaleźć definicji modułu.

exception IndexError#: Wywoływany, gdy indeks sekwencji jest poza zakresem.

exception KeyboardInterrupt#

Wywoływany, gdy użytkownik przerywa wykonywanie programu, zwykle przez naciśnięcie Ctrl+C w REPL.

Zobacz także w kontekście Miękkie zablokowanie (niepowodzenie rozruchu).

exception KeyError#: Wywoływany, gdy klucz odwzorowania (słownika) nie zostanie znaleziony w zbiorze istniejących kluczy.

exception MemoryError#: Wywoływany, gdy operacji zabraknie pamięci.

exception NameError#: Wywoływany, gdy nazwa lokalna lub globalna nie zostanie znaleziona.

exception NotImplementedError#: Wywoływany, gdy zostanie wywołana metoda abstrakcyjna lub niezaimplementowana funkcja.

exception OSError#: Wywoływany, gdy funkcja systemowa zwróci błąd związany z systemem.

exception RuntimeError#: Wywoływany, gdy wykryty zostanie błąd niepasujący do żadnej z pozostałych kategorii.

exception StopIteration#: Wywoływany przez next() oraz metodę __next__() iteratora, aby zasygnalizować, że nie ma dalszych elementów.

exception SyntaxError#: Wywoływany, gdy parser napotka błąd składni.

exception SystemExit#

Wywoływany przez sys.exit() w celu zażądania zakończenia interpretera. W odróżnieniu od większości wyjątków nie generuje śladu stosu (traceback), gdy nie zostanie przechwycony.

Na OpenMV Cam nieobsłużony SystemExit powoduje obecnie Miękki reset MicroPythona.

exception TypeError#: Wywoływany, gdy operacja lub funkcja zostanie zastosowana do obiektu nieodpowiedniego typu.

exception ValueError#: Wywoływany, gdy operacja lub funkcja wbudowana otrzyma argument właściwego typu, ale o nieodpowiedniej wartości.

exception ZeroDivisionError#: Wywoływany, gdy drugi argument operacji dzielenia lub modulo wynosi zero.

builtins — funkcje wbudowane i wyjątki#

Funkcje i typy#

Wyjątki#

`builtins` — funkcje wbudowane i wyjątki#