Python 3.10¶

Python 3.10.0 (wersja finalna) został wydany 4 października 2021 roku. Funkcje wprowadzone w wersji 3.10 są opisane w PEP 619, a szczegółowy opis zmian można znaleźć w What’s New in Python 3.10.

Nowe funkcje składniowe		Status
PEP 634	Strukturalne dopasowywanie wzorców: specyfikacja	[1]
PEP 635	Strukturalne dopasowywanie wzorców: motywacja i uzasadnienie	[1]
PEP 636	Strukturalne dopasowywanie wzorców: samouczek	[1]
bpo-12782	Menedżery kontekstu w nawiasach są teraz oficjalnie dozwolone
Nowe funkcje w bibliotece standardowej
PEP 618	Dodanie opcjonalnego sprawdzania długości do zip
Ulepszenia interpretera
PEP 626	Precyzyjne numery wierszy dla narzędzi do debugowania i innych narzędzi
Nowe funkcje typowania
PEP 604	Możliwość zapisywania typów unii jako X \| Y
PEP 613	Jawne aliasy typów
PEP 612	Zmienne specyfikacji parametrów
Ważne wycofania, usunięcia lub ograniczenia
PEP 644	Wymaganie OpenSSL 1.1.1 lub nowszego
PEP 632	Wycofanie modułu distutils.	Nie dotyczy
PEP 623	Wycofanie i przygotowanie do usunięcia składowej wstr w PyUnicodeObject.	Nie dotyczy
PEP 624	Usunięcie interfejsów API koderów Py_UNICODE	Nie dotyczy
PEP 597	Dodanie opcjonalnego ostrzeżenia EncodingWarning

Inne zmiany w języku:

Typ `int` ma nową metodę `int.bit_count()`, która zwraca liczbę jedynek w binarnym rozwinięciu danej liczby całkowitej, znaną również jako liczba ustawionych bitów.
Widoki zwracane przez `dict.keys()`, `dict.values()` i `dict.items()` mają teraz atrybut `mapping`, który udostępnia obiekt `types.MappingProxyType` opakowujący oryginalny słownik.
PEP 618: Funkcja `zip()` ma teraz opcjonalną flagę `strict`, używaną do wymuszenia, aby wszystkie iterowalne obiekty miały jednakową długość.
Wbudowane i rozszerzające funkcje przyjmujące argumenty całkowite nie akceptują już obiektów `Decimal`, `Fraction` ani innych obiektów, które można przekonwertować na liczby całkowite tylko ze stratą (np. takich, które mają metodę `__int__()`, ale nie mają metody `__index__()`).
Jeśli `object.__ipow__()` zwraca `NotImplemented`, operator poprawnie powróci do `object.__pow__()` i `object.__rpow__()` zgodnie z oczekiwaniami.
Wyrażenia przypisania mogą być teraz używane bez nawiasów wewnątrz literałów zbiorów i wyrażeń składanych zbiorów, a także w indeksach sekwencji (ale nie w wycinkach).
Funkcje mają nowy atrybut `__builtins__`, który jest używany do wyszukiwania wbudowanych symboli podczas wykonywania funkcji, zamiast przeszukiwania `__globals__['__builtins__']`. Atrybut jest inicjalizowany z `__globals__["__builtins__"]`, jeśli istnieje, w przeciwnym razie z bieżących wbudowanych symboli.
Dodano dwie nowe funkcje wbudowane – `aiter()` i `anext()` – które stanowią asynchroniczne odpowiedniki odpowiednio `iter()` i `next()`.
Metody statyczne (`@staticmethod`) i metody klas (`@classmethod`) dziedziczą teraz atrybuty metody (`__module__`, `__name__`, `__qualname__`, `__doc__`, `__annotations__`) i mają nowy atrybut `__wrapped__`. Co więcej, metody statyczne można teraz wywoływać jak zwykłe funkcje.
Adnotacje dla celów złożonych (wszystkiego poza celami `simple name` zdefiniowanymi przez PEP 526) nie wywołują już żadnych efektów w czasie wykonania przy użyciu `from __future__ import annotations`.
Obiekty klas i modułów leniwie tworzą teraz puste słowniki adnotacji na żądanie. Słowniki adnotacji są przechowywane w `__dict__` obiektu w celu zachowania zgodności wstecznej. Poprawia to najlepsze praktyki pracy z `__annotations__`.
Adnotacje składające się z `yield`, `yield from`, `await` lub nazwanych wyrażeń są teraz zabronione przy użyciu `from __future__ import annotations` ze względu na ich efekty uboczne.
Użycie niezwiązanych zmiennych, `super()` i innych wyrażeń, które mogłyby zmienić przetwarzanie tablicy symboli, jest teraz pozbawione efektu, gdy adnotacje są używane z `from __future__ import annotations`.
Wartości skrótu wartości NaN zarówno typu `float`, jak i typu `decimal.Decimal` zależą teraz od tożsamości obiektu. Wcześniej zawsze przyjmowały skrót `0`, mimo że wartości NaN nie są sobie równe. Powodowało to potencjalnie kwadratowy czas wykonania z powodu nadmiernych kolizji skrótów podczas tworzenia słowników i zbiorów zawierających wiele wartości NaN.
Wyjątek `SyntaxError` (zamiast `NameError`) zostanie zgłoszony przy usuwaniu stałej `__debug__`.
Wyjątki `SyntaxError` mają teraz atrybuty `end_lineno` i `end_offset`. Będą one miały wartość `None`, jeśli nie zostaną ustalone.

Zmiany w modułach wbudowanych:

asyncio
Dodano brakującą metodę `connect_accepted_socket()`.
array
Metoda `index()` klasy `array.array` ma teraz opcjonalne parametry start i stop.
gc
Dodano punkty zaczepienia audytu dla `gc.get_objects()`, `gc.get_referrers()` i `gc.get_referents()`.
hashlib
Moduł hashlib wymaga OpenSSL 1.1.1 lub nowszego.
Moduł hashlib ma wstępne wsparcie dla OpenSSL 3.0.0.
Czysto Pythonowa implementacja zastępcza `pbkdf2_hmac()` jest wycofywana. W przyszłości PBKDF2-HMAC będzie dostępne tylko wtedy, gdy Python zostanie zbudowany ze wsparciem OpenSSL.
os
Dodano wsparcie `os.cpu_count()` dla systemu VxWorks RTOS.
Dodano nową funkcję `os.eventfd()` oraz powiązane pomocnicze funkcje opakowujące wywołanie systemowe `eventfd2` w systemie Linux.
Dodano `os.splice()`, która umożliwia przenoszenie danych między dwoma deskryptorami plików bez kopiowania między przestrzenią adresową jądra a przestrzenią adresową użytkownika, gdzie jeden z deskryptorów plików musi odnosić się do potoku.
Dodano `O_EVTONLY`, `O_FSYNC`, `O_SYMLINK` i `O_NOFOLLOW_ANY` dla systemu macOS.
platform
Dodano `platform.freedesktop_os_release()`, która pobiera informacje identyfikacyjne systemu operacyjnego ze standardowego pliku freedesktop.org os-release.
socket
Wyjątek `socket.timeout` jest teraz aliasem `TimeoutError`.
Dodano opcję tworzenia gniazd MPTCP za pomocą `IPPROTO_MPTCP`.
Dodano opcję `IP_RECVTOS` do odbierania pól typu usługi (ToS) lub DSCP/ECN.
ssl
Moduł ssl wymaga OpenSSL 1.1.1 lub nowszego.
Moduł ssl ma wstępne wsparcie dla OpenSSL 3.0.0 oraz nową opcję `OP_IGNORE_UNEXPECTED_EOF`.
Wycofane funkcje oraz użycie wycofanych stałych skutkują teraz wyjątkiem `DeprecationWarning`. `ssl.SSLContext.options` ma domyślnie ustawione `OP_NO_SSLv2` i `OP_NO_SSLv3`, dlatego nie może ostrzegać o ponownym ustawieniu tej flagi.
Moduł ssl ma teraz bezpieczniejsze ustawienia domyślne. Szyfry bez utajnienia z wyprzedzeniem lub z MAC opartym na SHA-1 są domyślnie wyłączone. Poziom bezpieczeństwa 2 zabrania słabych kluczy RSA, DH i ECC o mniej niż 112 bitach bezpieczeństwa. `SSLContext` domyślnie używa minimalnej wersji protokołu TLS 1.2. Ustawienia opierają się na badaniach Hynka Schlawacka.
Wycofane protokoły SSL 3.0, TLS 1.0 i TLS 1.1 nie są już oficjalnie obsługiwane. Python nie blokuje ich aktywnie. Jednak opcje kompilacji OpenSSL, konfiguracje dystrybucji, łatki dostawców oraz zestawy szyfrów mogą uniemożliwić pomyślne nawiązanie połączenia.
Dodano parametr timeout do funkcji `ssl.get_server_certificate()`.
Moduł ssl używa typów alokowanych na stercie oraz wieloetapowej inicjalizacji.
Dodano nową flagę weryfikacji `VERIFY_X509_PARTIAL_CHAIN`.
sys
Dodano atrybut `sys.orig_argv`: listę oryginalnych argumentów wiersza poleceń przekazanych do pliku wykonywalnego Pythona.
Dodano `sys.stdlib_module_names`, zawierający listę nazw modułów biblioteki standardowej.
_thread
`_thread.interrupt_main()` przyjmuje teraz opcjonalny numer sygnału do zasymulowania (domyślnie nadal jest to `signal.SIGINT`).

Uwagi