13.1.9. Terminal szeregowy

Panel u dołu głównego okna to terminal szeregowy: wszystko, co działający skrypt zapisuje na standardowe wyjście – każdy print(), każde ostrzeżenie, każdy ślad stosu – jest do niego przesyłane na żywo. To głos skryptu podczas pracy nad nim, a jego czytanie to połowa debugowania. Otwierasz i zamykasz go przyciskiem na dolnym pasku stanu; podobnie jak inne panele, możesz go przeciągnąć, by powiększyć, lub całkowicie zwinąć.

Terminal szeregowy: wydruki skryptu, ślad stosu, który zakończył skrypt, oraz baner kamery po zatrzymaniu.

Terminal przechowuje głęboki bufor przewijania (100 000 linii), a jego pasek narzędzi oferuje pole filtra, które zawęża widok do linii pasujących do wyszukiwania, przycisk zapisu zapisujący cały bufor do pliku tekstowego oraz przełącznik zawijania długich linii. Tekst powiększa się za pomocą Ctrl+scroll jak w edytorze. Przewiń w górę, a automatyczne przewijanie zatrzyma się, abyś mógł czytać wcześniejsze wyjście, gdy skrypt nadal wypisuje dane; przewiń z powrotem na dół, a wznowi się.

Panel służy tylko do wyświetlania – pokazuje to, co wypisuje kamera, ale nie przyjmuje wpisywanego tekstu. Aby uzyskać interaktywny wiersz REPL na kamerze, otwórz zamiast tego samodzielne okno terminala.

Ślady stosu są zintegrowane z edytorem. Gdy skrypt kończy się nieobsłużonym wyjątkiem, IDE parsuje ślad stosu w trakcie jego wypisywania, przeskakuje w edytorze do wadliwej linii i – gdy zawodzący plik jest modułem na dysku kamery, a nie otwartym skryptem – otwiera ten plik na zawodzącej linii. Przechodzisz wprost od „to się zawiesiło” do linii, która się zawiesiła.